Nasi pierwsi zastępowi Hubert Derengowski jak i Jarosław Kustusz znaleźli artykuł o panu Jacku. Po czym postanowili przyjąć jego imię jako imię drużyny.
Zanim został dziennikarzem Jacek Pałkiewicz zarabiał na życie jako oficer na statkach bandery panamskiej, pracował w kopalni złota w Ghanie na głębokości 1600 m, poszukiwał diamentów w Sierra Leone, pływał jako kapitan na wielkich jachtach.
W 1975 r. przepłynął samotnie Atlantyk na 5 metrowej łodzi ratunkowej, bez radia i sekstantu. Jego rejs, pierwszy tego rodzaju w historii żeglugi, był swego rodzaju laboratorium psychologii kosmicznej. Badacze z NASA byli zainteresowani problematyką deprywacji w czasie jego 44- dniowej żeglugi i wykorzystaniem doświadczenia dobrowolnego rozbitka w warunkach ekstremalnej izolacji. Założona przez niego w 1983 r. we Włoszech szkoła przetrwania stała się wzorem do naśladowania w wielu krajach. Współpracował z rosyjskim Centrum Szkolenia Kosmonautów w programie survivalowym. Uczył elitarne jednostki specjalne strategii przetrwania w odmiennych strefach klimatycznych.Kierował wieloma ambitnymi wyprawami między narodowymi pod wszystkimi szerokościami geograficznymi świata w poszukiwaniu osobliwości ginących cywilizacji, niezwykłych zjawisk i ludzi. Poznał największe dżungle i pustynie naszej planety. Najczęściej podróżował w stylu dziewiętnastowiecznych odkrywców: na wielbłądach, jakach, słoniach, bądź reniferowymi zaprzęgami, piechotą, chińskim sampanem czy indiańskimi pirogami. Wrażliwy na temat zagrożenia zdrowia naszej planety, nie jednokrotnie podejmował krucjaty przeciwko agresji człowieka w integralność przyrody.
W 1996 r. jego naukowa ekspedycja zlokalizowała źródło Amazonki, rozwiewając tym samym kontrowersje co do miejsca narodzin największej rzeki świata. Odkrycie zostało oficjalnie potwierdzone przez Towarzystwo Geograficzne w Limie, które rozpowszechniło ten fakt w bliźniaczych instytucjach na świecie. Za to odkrycie Pałkiewicz został uhonorowany odznaczeniem Kawalera Orderu Zasługi Republiki Włoskiej.W 2007 r. został odznaczony Medalem Prymasowskim Zasłużony w Posłudze dla Kościoła i Narodu, oraz Złotym Krzyżem Zasługi. „Za wybitny dorobek w promocji człowieka i zaangażowanie w pracę charytatywną oraz edukacyjno-wychowawczą” został uhonorowany przez papieża Benedykta XVI krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice (Dla Kościoła i Papieża).
W dowód uznania, w 1994 r. Królewskie Towarzystwo Geograficzne w Londynie przyjęło go do swojego grona. Rekomendujący go Thor Heyerdahl podkreślił wtedy jego zaangażowanie w poszerzanie granic ludzkich możliwości w skrajnych warunkach trudnego do życia środowiska oraz różnorodność charakteru ekspedycji przez niego kierowanych.
